Prof. Dr. Zakir Avşar, 3 Kasım 2002'nin Türkiye'nin modernleşme tarihinde bir dönüm noktası olduğunu belirterek, bu tarihin devletin yönetim anlayışından ekonomik modele, dış politikadan toplumsal yapıya kadar çok boyutlu bir değişimin miladı olduğunu ifade etti. Avşar, 2002 sonrasında kurulan siyasal istikrarın, 1990'lı yılların koalisyon krizleriyle şekillenen kırılgan yönetim modeline karşı güçlü bir yürütme ve seçmen desteğine dayalı meşruiyet zemini oluşturduğunu vurguladı.
VESEYET SİSTEMİNDEN SİVİL SİYASETE GEÇİŞ
Avşar, AK Parti döneminde demokratik süreçlerin yalnızca seçimlerle değil, vesayet mekanizmalarının geriletilmesiyle derinleştiğini belirtti. 2007'deki e-muhtıra, 2008'deki kapatma davası ve 2013 sonrasındaki yargı merkezli müdahale girişimlerinin, seçilmiş iktidar ile atanmış otorite arasındaki tarihsel gerilimi gözler önüne serdiğini hatırlatan Avşar, 15 Temmuz 2016 darbe girişimini Türkiye'nin demokratik olgunluk seviyesinin en somut göstergesi olarak niteledi. Cumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesi, 2010 Anayasa reformu ve 2017'deki Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ne geçişin, vesayet sistemine karşı demokratik sigortalar olarak görülebileceğini kaydetti.
EKONOMİDE İSTİKRAR VE SOSYAL DÖNÜŞÜM
Avşar, 2001 krizinin ardından uygulanan yapısal reformların 2002–2013 arasında ortalama yüzde 5,5'lik büyüme oranı sağladığını, kamu borç stokunun milli gelire oranının azaldığını ve bütçe disiplininin sağlandığını hatırlattı. Sosyal politika paradigmasının değiştiğini belirterek, sosyal yardımların kurumsallaşması, yoksullukla mücadelede hedef odaklı politikaların uygulanması ve sağlıkta dönüşüm programının toplumsal refahı artırdığını söyledi. Yaşam beklentisinin 2002'de 70 yıl iken 2020'lerde 78 yıla çıktığını, eğitimdeki yaygınlaşma ve kadın istihdamındaki artışın toplumsal dönüşümün önemli göstergeleri olduğunu vurguladı.