GECEYE SAKLANANLAR
"Kederin Kabukları Gece Dökülür. Hüzün; Arsız Bir Düşman Gibi Hep Geceleri Yüreğe Saldırır"
Geceye saklanan kara karıncadan haberdar olan rabbine dua etmelisin. Merhem olmalı yaralarına uzanan merhametin elleri! Melekler kadar masum bir sebep bağlamalı hayata seni. Sen de o bağla bağlanmalısın geleceğindeki yaşama?
Sevmekten korkan kadınlar gördüm. Hepsinin boğazlarında konuşurken birer ilmek ve sustuklarında iplikten dikiş izleri! Susmak koruyordu sanki onları ve sevilmemiş adamlarla çoğu zaman yüz yüze geldim. Basit ve gereksiz konulardı birleştiren bizleri. Hepsinde ki o bıkkın ifade. Kimisi yaşlıydı amca, emmi kimisi küçüktü benden ya dosttu ya kardeşti. Tek ortak noktaları vardı o da sevgisizlikti!
Körebe oynarcasına gecede saklanmaya çalışıyoruz. Sanki bedenimizi soyutluyoruz kimliklerimizden. Hiç birbirimizi tanımamışçasına göz göze gelmekten korkuyoruz kimi zaman.
Kaç zaman önceydi sana sarılışım. Kaç asır öncesindeydi senin bana aşkın! Kaç zaman öncelerde kaldı bana taptığın anların. Kaç zaman?
Geceye şimdi saklanmaya çalışıyor tüm birbirimize karşı beslediğimiz güzel duygular. Ya saklanamayanlar? Saklayamadıklarımız? Sevgisizliğimizi mesela saklayamıyoruz. Sevdiğimizi zamanında saklayamadığımız gibi?
"Sevgisiz insanlar gördüm." Demiştim ya hepsi de bizim gibiydiler bizden biriydiler. Geceye saklanamayacak kadar sevgisizdiler!
Sevgiyle Kalın?