Yeni Zelanda Donanması'nda görevli olan Fransız kornocusu Natalie Paine, Antarktika'nın eksi 21 derecelik zorlu koşullarında plastik bir enstrümanla prova yaparak dünyanın en soğuk sahnesinde performans sergiliyor. Profesyonel bir müzisyen olarak bu zorlu ortamda formda kalmak, yaratıcılık ve olağanüstü dayanıklılık gerektiriyor.
UZUN BİR HAYALİN PEŞİNDEN
Avustralya'nın sıcak ve kuru kenti Adelaide'de büyüyen Paine'in çocukluk hayali, bir gün bilim insanı olarak Antarktika'ya gitmekti. Ancak üniversitede müzik eğitimi aldıktan sonra bu hayali bir süreliğine rafa kaldırmak zorunda kaldı. Yıllar sonra Yeni Zelanda Donanması'na katıldığında, askeri personelin Antarktika'daki bilim çalışmalarını desteklediğini öğrenince, dört yıl boyunca reddedilmesinin ardından nihayet iletişim operatörü olarak görevlendirildi.
ESKİ KULÜBEDE MÜZİK YAPMAK
Paine'in günleri radyo, telefon ve e-posta trafiğini izleyerek geçiyor; bazen haftalarca başka kimseyle konuşmamış araştırmacılarla iletişim kuruyor. Müzik yapma fırsatı bulması zor olduğundan, vardiyalar arasında kısa aralıkları değerlendirmeye çalışıyor. Başkalarını rahatsız etmemek için 1957'de Sir Edmund Hillary'nin öncülüğünde inşa edilen eski bir kulübeye giderek pencere kenarında çalışıyor ve buz üzerindeki fokları izliyor.
DONDUKÇA DONANMA
Bu dondurucu iklime uygun bir enstrüman bulmak da başka bir zorluktu. Paine, metal bir Fransız kornosunun parmaklarına ya da yüzüne yapışabileceği endişesiyle plastik bir korno tercih etti. Yeni Zelanda Donanması kayıtlarına göre, Antarktika'da görev yapan ilk askeri müzisyen olabileceği belirtiliyor ve bu durum Scott Base'de büyük memnuniyet yaratıyor. Paine, törenlerde hoparlör yerine canlı müzikle eşlik ederken, eksi 21 derecede tek kişilik konser bile veriyor.
